Çökmüşlükler

Arama eskide o masumluğu
Maziyi hatırlamakla silinseydi bugünler
Keşke…
Kim oldum ki ben?
Kimdim ki?
Biraz olsun masum hissettiriyor dimi eskiler
Masum değiliz
Sen de bilirsin ki yaşattıklarını yaşamadan ölmrz insan
Beklemeli mi celladı
Yoksa önden yaşanan acının diyeti miydi bu?

Bir ihtimal daha yok, olmuyor, kaç ihtimal daha öğreneceksin sevilmenin köleliğinde?
Nasıl bir boşluk ki
Havayla dolsa bari az bi olsun dolu hissetsem
Desen de olmuyor
Kaç ihtimal daha var? Bulamadığım sevgiyi aramamaya ikna olmaya?

Hayatta hiç sevildiğini hissettiğin bir an oldu mu?
Belki de hiç olmayacaktı
Senin sınavın da buydu…
Sınav zor olandı, payımıza bu düştü
En azından bir kere olsaydı?
Ne yapalım,
Peki…

Eğer kaçmak istediğin kendinsen, fayda etmiyor başka bir yere gitmek
Olduğun yer hep, olmaman gereken yer gibi geliyor, arayışta yaşıyorsan ve kaçman gereken de kendinse aslında basit değil mi?
Sahi….

Yaşadığım hayattan mutluyum, ama yaşamak istediğim hayat bu değil.

Hoşbuldum, gelmeyi diler miydim? Bilmem….

Sana 2 söz getirdim bir şarkıdan…

Beni anlamadın da canım, kanatma ne olur?
Beni cümle cihan tanır, anlamadın yanarım…

Ben hayatta doğru zamana inanmışımdır hep,
Sanki o zaman, bu zaman gibi hissediyorum
Daha ne kadar yalnız ve mutsuz hissedebilirim ki?
Birinin gelip kurtarması gerekmiyor muydu, tam da şu an,
Hani filmlerde hep öyle olmaz mıydı?

Leyla ile mecnunda ismail abinin bir sözü var,
Ben daha güçlü olmak istemiyorum ki diye,
Yeterince güçlenmedik mi? Daha fazlasına ne gerek?

Gel kurtar beni bu bataklıktan, her kimsen…

Ağlamanın da aşamaları varmış,
Öncesini sonrasını düşünmeden, sadece çektiğin acıya ağladığın seviyeye de ulaşmak yaş gerektiriyormuş
Bunu da öğrendim hey hayat
Daha başka ne fazı olabilir ki?

Her şeyin bir başı, bir de sonu olmalı…

Bu da burdaki son yazım hey blog!

Yeni başlangıçlarda görüşmek üzere, hayata anlam katan herkese…

bazı geceler zor…