All Posts By

bazensusuyorum

Farkındalıklar

Doğaya bak dostum! Özgürlük orada, doğru olan orada!

Gözlerini kapa, gönlünü aç ve doğayı izle!
Doğada gürültü yok, kızgınlık yok, tembellik yok, gereğinden fazla yok.
Bunlar insanda var!

Söyle! En son ne zaman tanımadığın birine içten bir gülümseme gösterdin?
ya da yarını düşünmeyi, planlamayı bırakıp, şu anda yaşamanın tadını çıkarttın?

Üzgünüm dostum! Çok üzgünüm ama farkında değilsin.
Doğru bildiğin her şey seni dört duvarın içine alıyor,

Sen özgür olduğunu düşündüğün zamanlarda dahi oyunun bir parçasısın.

İnsanları, toplumları ya da insan yapımı şeyleri örnek almayı bırak!

 

Çok geniş bir hayvanat bahçesi dünya!
Sanıyoruz ki her şey doğal,
Karnımız doyuyor,
Eşlerimiz hemen yanımızda,
Bizi yönetenler çok yardımsever!

 

Aslında her şey bizim doğal ortamımızda, doğal yaşamımızda olmadığımızı farketmemememiz için!

4 duvar arasında kendimizi özgür ve mutlu zannediyoruz!

 

Doğaya bak dostum!
Özgürlük orada, doğru olan orada!

 

Zamanlar

Hayat en güzel sürprizlerini, en zor zamanlara saklar..

Hayatta her şey olması gerektiği gibi ilerliyor.

Herşey güzelken başarılı ve mutlu sensin!
,
İşler tersine döndüğünde suçlu olan hayat ya da başkaları,

Ayağa kalk, tırman! Terlemeden, düşmeden, ağlamadan ulaşamayacaksın zirveye…

Hayat en güzel sürprizlerini, en zor zamanlara saklar..

Hayatı bir yay misali düşün, en başarılı atışlar, en gergin çekişlerden sonra gerçekleşir,

Eğer hedeflerin büyüyor, hayallerin artıyorsa, yayın gerginleşmesine de hazır ol.

İşler zorlaşmaya, sıkıntılar oluşmaya başladıysa kutlarım, hedefine yaklaşıyorsun demektir!

Çökmüşlükler

Derlemeler

Bazen çok özlüyorum,
Günler geri getirilemez belki ama yeniden yaşanabilir,
Ama insan bazı hisleri kaybedince içinde,
İşte o zaman eksik olduğunu hücrelerine kadar hissediyor insan

Bazı ödüller çok ağır,
Sanki çok güzel gibi görünür ya dışarıdan,
Aslında neler vermişsindir içinden, en derinlerinden…

Gitti…
Hiçbir şey demeden gitti,
Belki bir kelime dahi hafifletebilirdi yükümü,
Ama hiç bir şey demedi,
Gitmesi gerekiyordu belki de, bilmiyorum…

Gördüm -onu-
Duydum -sesini-
Sevgim -gülüşünü-
Yaşadım -sevgisini-
Hissettim -yokluğunu-
Bekledim -gelişini-
Öldüm -onsuz-

Hiçbir şey söylemeyecek misin? -dedim-
Yok -dedi-
Haklıydı belki -kendince-
Yaşama umudumu yeniden kazanabilirdim -tek bir cümlesiyle-
Ama -demedi-
Sessizce -bekledi-
Döndü -gitti-
O bunu çok iyi yapardı -gitmeyi-

İyi misin derdi hep
Değildim -bilirdi-
Biliyordu o da -aslında-
Ama -gitti-
Yarım kaldı -cümlelerim-
Kaybettim -hislerimi-
Dolmadı bir daha -boşluklarım-
Sadece -sustum-
Hiç susmuyordum aslında -içimde-
Ama duymadı -hiç kimse-
Anlamadılar, anlamıyorlar -biliyordum-
Anlatsam da -değişmezdi-

Bir kış akşamıydı
Yürüyordum sanırım
Ne düşünüyordum hatırlamıyorum
Hissettiğimi hatırlıyorum
Bir boşluk oluşmuştu içimde
Anlamıyordum
Geçecek sanıyordum
Dolacaktı illa ki
İçinde bir boşluk ile nasıl yaşardı ki insan
Her anın bu hisle geçmesi imkansız -gibiydi-
-dolmadı-

Sen benim en iyi arkadaşımsın
-demeyeli o kadar çok zaman oldu ki-
Aslında hiç dememiş bile olabilirim -bu cümleyi-

Ağlamak ne zor -gelirdi-
-değilmiş-

Zamanlar

kendimle çelişmem mutlu ediyor beni

Kendimle çelişiyorum çoğu zaman ,
Aslına bakarsan bu iyi bir şey,
Kendimle konuşabiliyorum, tartışabiliyorum, yüzleşebiliyorum,
Aynanın karşısına geçip, kendine bir merhaba diyemeyen o kadar çok insan var ki…
O yüzden kendimle çelişmem Mutlu ediyor beni

Konumuza gelecek olursak kim haklı? Ben mi iç sesim mi?
Bunu bilemedim hiçbir zaman, cevabı gelecek zamandaydı tüm çelişkilerimin,
Ve o zaman geldiğinde hemfikir oluyordu ikisi de, ta ki cevabı gelecekte olan bir başka çelişki düşene kadar aklıma

Bazenler

Sevgilim! Biliyorum geleceksin…

Biliyorum geleceksin,
Sana hazırlanıyorum
Ne zaman geleceksin? Bilmiyorum,
Merak da etmiyorum,
Biliyorum ki en doğru zamanı seçeceksin,
Belki ben hazır değilim sana,
Belki de sen bana,
Belki evren uygun ortamı hazırlamakla meşgul,
Bilemeyiz.

Ama geleceksin biliyorum, hissediyorum…

Ansızın içinde hissettiğin o garip boşluğun sahibiyim ben,
Sen de yerim çoktan hazır biliyorum,
Hep anlamlandıramadığın,
Hiçbir şeyle dolduramadığın o boşluk benim sevgilim!

Sevgilim! Biliyorum çünkü olacaksın…

Bazen canın sıkılır da kaçacak yer ararsın, hiçbir yer iyi gelmez sana,
En sevdiğin yerler bile geçirmez sıkıntını,
Yalnızlığı seçer de, kendinle konuşursun ya böyle zamanlarda,
Aslında o içindeki boşlukla konuşursun ve iyi gelir,

Sen yalnız kalmayı sevdiğini düşünürsün,
Kendinle konuşmanın sana iyi geldiğini sanarsın.
Hep kendine kaçarsın böyle zamanlarda…

Oysa ruhumdan bir parçayı sende barındırıyorum sevgilim,
Onla konuşuyorsun, sana iyi gelen benim.

Biliyorum sevgilim,
Aynı şeyleri ben de yaşıyorum.

Bekliyorum,
Doğru zamanda,
Doğru yerde,
Hayat o boşluğu dolduracak,

İşte o an sen de, ben de anlayacağız,
İçimizdeki diğer ruhun varlığını…
Hissedeceğiz..