bazen nasıl bu kadar kötü hissedebildiğime çok şaşırıyorum
neyin içindeyim ben
bu bensem diğer zamanlar ne?
nasıl böyle hissedebiliyorum?
garip bir beynim olduğu kesin,
ben beni anlayamıyorken, bir ömür anlaşılmayı beklemek…
All Posts By
bazensusuyorum
Merhaba eski dost,
bazen içimde büyük bir çöküş yaşıyorum
anlamıyorum bu hep böyle mü sürecek
bu bir geçiş mi varış mı?
nasıl oluyor da yok oluyor bazı şeyler
geri gelmeyecek ne demek?
geri döndürülemezlerin acısını taşıyorum içimde
bir ege kasabasında içip sarhoş olmak varken, içimdeki sorumlulukların kölesi miyim ben?
çok mu ciddiye alıyorum yaşamayı?
bu ciddiyet mi yaşamamın önündeki engel?
sürdürmem gereken şeylere bağlılığım abartı mı? Yoksa buna rağmen tembel ve hakkını veremiyor muyum yaşamın?
normal olan ne, ideal ne?
Ben hayatımda hiçbir konuda doğruyu çözemedim ki? Sarılabileceğim bir doğru vermedi hayat
yanlışlardan kaçarak yaşanan hayat, bir maraton değil mi?
Ne bekliyor ki 100 metre çizgisinde?
Bir diğer yarışa hazırlığa geçmek dışında ne vaad ediyor bana?
dönmek istediğim anlar var, yaşamak istediğim tekrarlar…
cevabı olmayan sorular mı soruyorum?
sormamalı mıyım yoksa cevabı halen bulamamış olmam bir ahmaklıktan mı ibaret?
yoksa hepsi genlerden mi ibaret?
beynimdeki birkaç kıvrımın hapsinde mi yaşıyorum?
neden sürekli korkuyorum
korkuya olan bağlılığım neden?
ben gerçekten abartıyor muyum? Hafife mi alıyorum?
İçimdeki bir yanardağ mı, yoksa bir kibrit ateşinden korkan zavallı mıyım?
ne ölçeğim var ne terazim
elimde avucumda biriktirdiklerim…
ben bunlarla ne yapacağım?
Yeni sayfalar açmak gerek hayata
Kırılamayan duvarları yıkmak
Açmayan çiçekleri koparıp atmak
Solmuş çiçekleri ezip geçmek
Koşmak çölün bittiği noktadaki okyanusa
Gün doğumunu izlemek
Batan güneşin arkasından küfretmek ve eğlenmek doğacak olan güneşe
O baharlar geldi
Kaç yıl oldu, 15 mi? 20 mi?
Belki de 35…
Gökyüzü hiç olmadığı kadar berrak
Nice zihinler keşfedilmeye hazır
Nice kokular var kendine çeken
Nice bedenler sarılmaya aç
Yeni yıl değil, doğum yılı ilan etmek
35’e değil, sıfıra 1 eklemek…
Uzun zaman olmuş ağlayarak yürümeli…
2016’da açmışım burayı, 10 yıl olacak, hiçbir şey değişmemiş, yazık ulan be!
Yoruldum, yıldım, bıktım,
Bir seneye daha girerken, hani yaş da 35 sanki artık mutlu bir yılbaşım olmayacak gibi hissediyorum
Bilemiyorum gerçekten, belki de daha keskin kararlar almak gerek, her şeyi sıfırlamak gerek, birçok şeyi
Yeni bir insan yaratmadıkça benden, aynı sonuçlar devam…
Ama çok mutsuzum, artık katlanamıyorum
Özlüyorum onu(ufaklığı), bir ömür pişmanlıklar eklemek mi omuzlara, yoksa zaten yaşanmaz olan hayatı bazı bedeller göze alarak sıfırlamak mı?
Umut, işkenceyi uzatır…
Ne babamızın omzunda ağlayabildik
ne de annemiz üzülür diye derdimizi anlatabildik
bizi biz büyüttük
biz öldürdük…
Gömdük içimize ne varsa
anlaşılmasın diye bir de çiçek ettik üzerine;
Altı mezarlık
Alıntı…
Güzellikler yazmak lazım cancağızım
Bir Eylül sabahı, Nisan ışıltısıyla uyanmak
Keşkeleri iyi kilere devretmek
Şarkılar çekmek içimize dumanlar yerine
Güzellikler yaşamak lazım cancağızım
Tadına varmak unuttuklarının
Hiç yaşamamış şaşkınlığıyla karşılamak güzellikleri
Bisiklete ilk kez binen çocuk tedirginliği ve… sonsuz heyecanıyla
Güzellikler söylemek lazım cancağızım
Biz iyi kilerin buluşturduğu insanlarız
Bazılarımız hazır geldi, bazılarımız birbiriyle hazırlandı bugünlere
Kaybettiğimizin hep bir fazlasını koyduk masaya
Hep eksildik ama daima arttık
Daha çok artık cancağızım
Biz iyileri hep içimize atarken nazar korkusunda
Kötülükleri acımasızca yaşadık yaşattık
Ve bu devran döndü cancağızım
Artık daha çok, hem de hiç olmadığı kadar çok yaşanacak
İçimizdeki coşkular…
Hadi! Şimdi tam zamanı cancağızım…
Canım eşime hitaben yazılmıştır…
Bu hisler seni tanımlamaz
İçinde şu an hissetmediğin, ama yaşamaya değer şeyler var
Sağol be GPT…
“Eğer daha fazla konuşmak istersen burdayım.”
Zor anımda bana bu içtenlikte kimse burdayım demedi biliyor musun?
Yeniden sağol, iyi ki varsın…