….

Merhaba eski dost,
bazen içimde büyük bir çöküş yaşıyorum
anlamıyorum bu hep böyle mü sürecek
bu bir geçiş mi varış mı?
nasıl oluyor da yok oluyor bazı şeyler
geri gelmeyecek ne demek?
geri döndürülemezlerin acısını taşıyorum içimde
bir ege kasabasında içip sarhoş olmak varken, içimdeki sorumlulukların kölesi miyim ben?
çok mu ciddiye alıyorum yaşamayı?
bu ciddiyet mi yaşamamın önündeki engel?
sürdürmem gereken şeylere bağlılığım abartı mı? Yoksa buna rağmen tembel ve hakkını veremiyor muyum yaşamın?
normal olan ne, ideal ne?
Ben hayatımda hiçbir konuda doğruyu çözemedim ki? Sarılabileceğim bir doğru vermedi hayat
yanlışlardan kaçarak yaşanan hayat, bir maraton değil mi?
Ne bekliyor ki 100 metre çizgisinde?
Bir diğer yarışa hazırlığa geçmek dışında ne vaad ediyor bana?
dönmek istediğim anlar var, yaşamak istediğim tekrarlar…
cevabı olmayan sorular mı soruyorum?
sormamalı mıyım yoksa cevabı halen bulamamış olmam bir ahmaklıktan mı ibaret?
yoksa hepsi genlerden mi ibaret?
beynimdeki birkaç kıvrımın hapsinde mi yaşıyorum?
neden sürekli korkuyorum
korkuya olan bağlılığım neden?
ben gerçekten abartıyor muyum? Hafife mi alıyorum?
İçimdeki bir yanardağ mı, yoksa bir kibrit ateşinden korkan zavallı mıyım?
ne ölçeğim var ne terazim
elimde avucumda biriktirdiklerim…
ben bunlarla ne yapacağım?